O przyszłość edukacji

Reforma edukacji, wprowadzana w życie przez władze od roku 2016, budzi sprzeciw w szerokich kręgach społeczeństwa. Tempo zmian godzi w dobro wielu roczników obecnych uczniów, w sposób niedopuszczalny zmieniając programy nauczania oraz ścieżki kształcenia w trakcie poszczególnych jego etapów. Uczniowie 7 i 8 klasy szkół podstawowych muszą realizować trzyletni gimnazjalny program w dwa lata, ucząc się większą liczbę godzin niż ich rodzice pracują na pełnym etacie. Już we wrześniu tego roku do liceów pójdą dwa roczniki, gdzie połowa uczniów nie dostanie się do swojej wymarzonej szkoły. W końcu gimnazjaliści, którzy nie uzyskają promocji do kolejnej klasy, będą musieli wrócić do podstawówki.

Jednak jako podstawowy błąd reformy wskazuje się przyjęcie przestarzałej wizji szkoły, opartej na transmisji informacji od nauczycieli do uczniów. Wizja ta nie stanowi kroku w kierunku nowoczesności, lecz wręcz przeciwnie, nawiązuje do centralistycznego modelu sprzed co najmniej ćwierć wieku. Przed systemem edukacji należy postawić nowe zadania. Placówki edukacyjne muszą zapewniać młodym ludziom różnorodne możliwości indywidualnego rozwoju oraz skutecznie wspierać ten rozwój.

Szkoła powinna rozwijać zainteresowania uczniów i ich postawy prospołeczne, uczyć krytycyzmu i samodzielnego myślenia. Ważna jest możliwość dialogu, respektowanie prawa do zadawania pytań i wyrażania wątpliwości, praca zespołowa, kształtująca umiejętność współpracy. W końcu szkoła musi także szybko i adekwatnie reagować na rodzące się problemy i szanse dotykające młodego pokolenia.

Parlamentarny Zespół ds. Przyszłości Edukacji w trakcie ponad rocznej debaty z udziałem ekspertów i przedstawicieli środowiska nauczycielskiego wypracował raport zbiorczy z rekomendacjami określającymi pola szerszej debaty na temat rozwoju polskiej edukacji w perspektywie 30 – 40 lat.

Powinniśmy w drodze jak najszerszej debaty publicznej osiągnąć konsensus w zakresie celów polskiej edukacji. Jednak ta debata powinna opierać się na zasadzie wzajemnego szacunku. Z wielkim niepokojem obserwowałam debatę podczas strajku nauczycieli. Chciałabym podziękować serdecznie nauczycielom za ich odwagę i odpowiedzialność podczas protestu. Jako przewodnicząca parlamentarnego zespołu ds. Przyszłości Edukacji z wielkim podziwem patrzę na ich upór i walkę o poprawę polskiego systemu edukacji.

Niewątpliwie bez godnie opłacanych nauczycieli, którzy opiekują się naszymi dziećmi, nie możemy mówić o dobrej jakości edukacji. Już tej jesieni będziemy musieli zmierzyć się kolejny raz z tym ważnym tematem oraz podjąć kluczową decyzję dotyczącą przyszłości polskiej szkoły i kierunku rozwoju naszego kraju.

Kinga Gajewska

Poseł na Sejm RP

Przewodnicząca

Parlamentarnego Zespołu ds. Przyszłości Edukacji

 

Wybrane rekomendacje

Parlamentarnego Zespołu Przyszłości Edukacji

  1. Rekomendacja powołania organu centralnego, niepodległego strukturom władz (Komisja Edukacji Narodowej) z zadaniami m.in. monitorowania prac nad Podstawą Programową i oceny jej realizacji;
  2. Rekomendacja zmiany systemu awansu zawodowego nauczycieli (szczegółowe propozycje w pracach Zespołu ds. Kształcenia Nauczycieli);
  3. Rekomendacja dotycząca modyfikacji założeń, formatu, treści i procesu tworzenia Podstawy Programowej;

– wstępne określenie celów nauczania i wymóg zgodności zagadnień wprowadzanych do programu z ww. celami oraz zapewnienie, że ogół zagadnień jest wystarczający dla osiągnięcia wszystkich celów;

– zobowiązanie autorów do praktycznego skontrolowania na etapie tworzenia Podstawy Programowej, czy pełen zakres treści można realizować w ustalonej liczbie godzin zajęciowych (np. 60 lub 70%), bez konieczności dodatkowej nauki w domu;

  1. Rekomendacja dotycząca zwiększenia autonomii placówek edukacyjnych w układaniu ramowego planu nauczania, szczególnie w aspekcie znacznego zwiększenia godzin do dyspozycji dyrektora;
  2. Rekomendacja dotycząca dopuszczenia możliwości tworzenia przez placówki edukacyjne własnych wzorców organizacji pracy, w uznaniu konkretnych potrzeb środowiska;
  3. Rekomendacja dotycząca wprowadzenia audytu edukacyjnego (modyfikacja procesu nadzoru pedagogicznego realizowanego obecnie przez kuratoria).

REKOMENDACJA WIODĄCA:

NIEZBĘDNA JEST DEKLARACJA PROGRAMOWA

starających się o przejęcie władzy w kraju, iż nowe Podstawy Programowe będą bardziej ogólne, bardziej otwarte, dające wiele autonomii szkołom.

REKOMENDACJE ZESPOŁU DS. RELACJI SZKÓŁ Z ADMINISTRACJĄ I INNYMI INTERESARIUSZAMI OŚWIATY

Rekomendacja: Szkołami nie powinny zarządzać jednostki samorządu terytorialnego, lecz spółki non profit mające własny budżet i radę nadzorczą.

– Spółkę prowadzącą szkołę powinna wybierać jednostka samorządu terytorialnego w drodze zamówienia publicznego. Po rozstrzygnięciu przetargu samorząd zawierałby ze spółką umowę na prowadzenie placówki.

– Graniczne warunki dotyczące wypowiadania umowy, minimalnej kwoty subwencji itp. powinny być określone ustawowo, a ramowy wzór samej umowy należałoby opublikować w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej;

Rekomendacja dotycząca budżetu: na budżet szkoły powinny się składać: subwencja wypłacana przez jednostkę samorządu terytorialnego, dotacje i darowizny z innych źródeł oraz dochody z własnej działalności. Samorząd pozostawałby właścicielem nieruchomości oświatowych i miałby obowiązek utrzymywać je w należytym stanie. Inwestycjami w infrastrukturę i wyposażenie mogłyby zajmować się zarówno spółki ze środków własnych, jak i samorząd na podstawie umów podpisanych ze spółką.

RAPORT dostępny jest na stronie: http://orka.sejm.gov.pl

No Comments Yet

Comments are closed

Redakcja

redakcja@miastaiogrody.pl

Wydawca

stowarzyszenie@miastaiogrody.pl

Składki i darowizny

 38116022020000000367219228 MBank